OOORSPRONG


November 2017, ik zit in de trein opweg naar mijn werk in Rotterdam. Ik zit in een dal, een heel diep dal. Dafne, mijn zus, is een aantal maanden geleden overleden aan de gevolgen van borstkanker. Mijn ouders zijn beide ongeneeselijk ziek en totaal ontredderd door de hele situatie. Mijn werk kost me al jaren veel meer energie dan het me oplevert en put me steeds verder uit. Het ouderschap van drie jonge kinderen kent ook zijn gebruikelijke ups en downs.

Ik zit in de trein. Alleen met mijn verdriet en volg ongeloof over deze wending van het leven... Ik zit in een trein vol mensen, allemaal opweg naar iets... Ik zit daar alleen, volledig in mezelf gekeerd. Wat ben ik waard? Wat is het leven nog waard...?

Even is het stil, volledig stil. Een fractie van een seconden is alles weg, ik ben weg, de omgeving is weg. Ik heb geen bewustzijn, alles is stil...

En dan, een onbeschrijfelijke sensatie. Tranen rollen over mijn wangen. De wereld is er nog! Ik ben er nog! Wij zijn er nog! De leegte van het niets verruilt zich plots voor de aanwezigheid van alles. Dat is de waarde!

Ik ben totaal verrukt en opslag verliefd. Ik lijk zelf niet meer te bestaan. Ik ben alles en alles is mij. De wereld is één!!!

Vanaf dat moment is alles anders. Er is iets in mij veranderd, een aardverschuiving op het diepste niveau, alles is anders en niets is meer hetzelfde. Het dak is eraf en de bodem is weg. Ik verkeer in totale verrukking maar ook in totale angst. Hoe krijg ik mezelf weer in evenwicht in deze nieuwe realiteit? Hoe houd ik mij staande in deze wereld? Ben ik niet knettergek aan het worden???

Wat mij is overkomen in de trein wordt in spirituele stromingen beschreven als een moment van verlichting, wedergeboorte of Kundalini. De oorzaak ligt in een samenloop van externe en interne factoren. Het overviel me volledig en wat volgde was een uitputtende tijd. Ik moest en zou het leven weer begrijpen. Een psychologische crisis. Wat is mij overkomen? Wat is de werkelijkheid én wat niet?

Nu, jaren later zie ik het zelf als een her-ontdekking van mijn levenskracht, de innerlijke wil om door te gaan. Een 'wedergeboorte' van mijn bewustzijn.

Mijn oude bewustzijn paste me blijkbaar niet meer en heeft plaats gemaakt voor een nieuwe. In feite een normaal proces van komen en gaan, maar destijds een gigantische sprong in mijn ontwikkeling die zich erg abrupt en bewust heeft aangediend. Ik ervaar nog steeds dezelfde wereld maar dan door een nieuwe dynamische 'lens' die beter is afgestemd op de tijd en het steeds veranderende NU.

EASTERN VILLAGE is het resultaat van deze 'nieuwe' levenservaring en komt voort uit de wens om elkaar te helpen bij het hervinden én behouden van onze levenskracht in de voortdurende transformatie van leven. Om scherp en allert te blijven, maar ook om diep te ontspannen en te genieten van de voortdurende verandering waar wij zelf onderdeel van uitmaken. Want er is geen ontkomen aan. Wij zijn allen één in het leven én onze beelden en daden zijn van waarde!